Enter Sandman - Pat Boone (04-05-2014)

Als we het verhaal op de binnenhoes van de CD moeten geloven, is het zo onstaan. Een van de big-band leden van Pat Boon zat in het vliegtuig met een walkman op, en Pat vroeg wat hij nou eigenlijk luisterde. Het bleek een collectie van Hard-Rock en Heavy Metal te zijn, en bij Pat begon langzaam een idee te rijpen. Een album met allemaal echte rock-covers. Dat erd uiteindelijk Pat Boon In A Metal Mood, No More Mr Nice Guy.

 

Vergis je echter niet in het belang van deze Pat Boone in de jaren '50. Misschien nog meer dan Elvis Presley, is Pat Boone verantwoordelijk voor het populair maken van "zwarte" muziek onder zijn voornamelijk blanke achterban. In de jaren '50 was het niet ongewoon dat opstandige pubers in een gesegregeerd amerika stiekem gingen luisteren naar de zwarte radiozenders, waar de muziek swingender en de teksten gewaagder waren. Pat Boone nam diezelfde liedjes vaak op in een zwaar gekuiste versie, waardoor die liedjes acceptabel werden voor de blanke gemeenschap. Een heel mooi voorbeeld hiervan is het nummer Tutti Frutti van Little Richard. Daar waar Little Richard zijn liefdespartnes alle hoeken van de kamer laat zien (she rocks me to the east, she rocks me to the west), daar gaan de geliefden in de versie van Pat Boone op reis (I've been to the east, I've been to the west). Niet dat de originele artiesten veel bezwaar hadden op de covers, want hoe meer vraag er kwam naar de versie's van Pat Boone, hoe meer vraag er kwam naar het origineel. Little Richard zij ooit over Pat Boone: "Het was Pat Boone die me milionair maakte".

 

Waarom krijgt Pat Boone dan niet de waardering die bijvoorbeeld Elvis krijgt. Pat Boone is een "Born Again Christian". En daar waar dat brave imago in de jaren '50 hem heeft geholpem op zijn zangcarriere op te zetten, vanaf de vrije jaren '60 was het een hinder. Brave mensen hadden geen plek in de pop-muziek, waar de meeste artiesten te buiten gingen aan allerlei excessen. Pat Boone ging dan ook die route af, waar zijn stijl nog het meest werd gewaardeerd, gospel en country. Tot hij in 1997 dit album maakt.

 

Om het album te promoten, verschijnt hij op de American Music Awards in een ensemble, wat hem ongetwijfeld is aangepraat als zijnde een heavy metal outfit, maar wat meer leek op een bejaarde in een SM costuum. Boone werd op staande voet ontslagen bij het Trinity Broadcasting Network, waar hij het programma Gospel Amerika maakte. Pas jaren  later mocht hij terug komen, toen hij z'n verontschuldigingen voor het maken van het album had gemaakt. Het zal hem wel pijn hebben gedaan dat dit zijn best verkopende album is in de nadagen van z'n carriëre. Mede doordat zoveel rockers er de grap wel van in zagen.