Foil - "Weird Al" Yankovic

Als ik eerlijk ben, ik ben er gek op. Persiflages. Inmiddels staat het internet er vol van. Op You Tube zijn kanalen te overvloed waar je om de zoveel tijd persiflages kunt vinden van de recente hits. Key of Awesome en Bart Baker zijn hier goede voorbeelden van. Veel van hun video's gingen al viral op YouTube.

 

Toch moeten deze heren in mijn ogen rekenschap afleggen aan de aartsvader van de Amerikaanse persiflage. Zijn naam is “Weird Al” Yankovic. Yankovic is al actief vanaf de jaren '80 waarin hij begon in de Dr Demento radio-show, en doorbrak met Another One Rides the bus, een persiflage op Queens “Another one bites the dust”. Daarna volgde nog een reeks van succesvolle plaatjes, zoals “Like a surgeon” (Madonna's Like a Virgin), Eat it (Michael Jackson's Beat it) en Fat (Michael Jacksons Bad).

 

Halverwege de jaren '80 probeerde hij z'n persiflages naar het witte doek te brengen met de film “The Vidiot Of UHF). Behalve dat de film vol zat met persiflages, maakten we hier voor het eerst kennis met Franny Dresher, die later als The Nanny een succesvolle comedyserie zou hebben. En Stanley Spadowsy, de concierge werd gespeeld door Michael Richards, die niet veel later zijn succes zou beleven als Cosmo Kramer, een rol die veel overeenkomsten vertoond met die uit de film.

 

UHF werd niet zo'n succes in de bioscoop, hoewel de film inmiddels een cultstatus heeft bereikt. Yankovic concentreerde zich weer op de muziek, en in de jaren '90 zat z'n carrière weer in de lift dankzij “Smells like Nirvana”, een Yankovic versie van Smells like Teen Spirit. Vorig jaar kwam z'n laatste album uit, Mandatory Fun. Yankovic gaat nu alleen nog maar single's en eptjes uitbrengen, omdat hij van mening is dat het “Album” een achterhaald medium is. Om dat album stond Royal van Lorde. Maar in de typische Yankovic manier, word het eerst een ode aan het bewaren van je eten, naar een lied over complot theorieën.