Iiye - Baby Metal (15-06-2014)

Ik heb zelden zo lang getwijfeld ofdat ik een bepaalde plaat tot Dodoschijf zou bombarderen of niet. En ik weet het nog steeds niet zeker. De eerste keer dat ik dit zag op YouTube koste me een halve dag om m'n onderkaak weer op z'n plek te krijgen. Ik ben een Metal-Head. Harde gitaren doen me een groot plezier.  En bij dt weet ik echt niet wat ik er van moet vinden.

 

Je hebt in Japan een meiden-groep genaamd Sakura Gakuin. En denk dat je het nog het beste kunt vergelijken met Kinderen voor Kinderen, maar die vergelijking gaat nogal gauw mank. Misschien is het beter om het te vergelijken met K3, Djumbo of Kus, maar in plaats van volwassenen die kinderliedjes zingen, zijn het de kinderen zelf die zorgen voor de zangpartijen. Sterker nog, als ze slagen voor de middelbare school moeten ze uit de band. 

 

Ook in Japan hebben ze slimme managers. En ik denk zelfs dat als die ideeën hebben, waarvan ze in het westen zeggen: "Dat kan nooit werken" dat ze het in Japan proberen. Een spinn-off van dat eerder genoemde meiden-groepje is "Baby Metal". Drie meisjes uit Sakura Gakuin kregen er nog een projectje bij. Ditmaal werd de vrolijke kinderpop begeleid door snoei-harde metal gitaren. De oudste van het stel "Su-Metal". zou eigenlijk volgend de regels moeten stoppen nu ze de leeftijd heeft bereikt van een dame die de middelbare school afmaakt, maar het succes in Japan was dermate groot dat men heeft besloten in deze opstelling door te gaan. Kun je je al een voorsteling maken? De kinderen van K3 met Slayer als begeleiding. En meestal zou je dan denken dat zo'n dingetje een leuke novelty is voor even, dus er hoeft niet te veel aandacht aan te worden besteed. Maar hier gaat die vlieger niet op. Dat de meiden van respectievelijk 16, 15 en 14 jaar, konden zingen hadden ze al duidelijk gemaakt. Maar de begeleidingsband is van een niveau die menig westerse metal-act naar de achtergrond zou sturen. Het gitaarwerk is uitstekend, en de band braakt er vlotte riffs uit, de soms doen denken aan power-metal, death-metal of het ouderwetse dubbele soleerwerk van de oude Heavy Metal bands. En toch klinkt er dan weer electronica doorheen die de ene keer aan Ramstein en de andere keer aan Aqua doen denken. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik ze steeds leuker begin te vinden, nadat ik ze een paar keer heb gehoord.

 

In maart van dit jaar waren ze met een gemiddelde leeftijd van 14,7 de jongste meidengroep die het is gelukt om de legendarische Budokan zaal met 20.00 man te vullen. Als de meiden optreden doen ze dat soms met een band play-backers, die niet echt staat te spelen, gehuld in pakken met skeletten erop, maar bij de grotere optredens hebben ze sinds maart 2013 een eigen, meestal in 't wit gehulde live-band die dan weer drie namen (Full Metal Band, Gods of Metal, Kamiband) heeft om achter schuil te gaan.

 

Ik denk dat ik wel om ben. En dan zie ik in een keer het einde van de show in een you-tube trailer voor de Europese tournee in deze zomer, en zie ik al die japanners tijdens het nummer "Head-Bangen" staan zwaaien met een nek-brace, en dat begin ik weer te twijfelen.....